Tales Of Friendship

Chapter 8 - ความบื้อของผม...2

          เหตุเพิ่งเกิดสด ๆ ร้อน ๆ เลยครับ...เรื่องเกิดเพราะแรมกับความซื่อบื้อของผมด้วย...

เรื่องมันมีอยู่ว่า...

อัลเบิร์ต  :  คุณเอ็ดเวิร์ดครับ...ผมได้แรม1GB มาครับ

เอ็ดเวิร์ด :  อ้าว...นายเอาตังที่ไหนไปซื้อล่ะ...

อัลเบิร์ต  :  เปล่าหรอกครับ...เพื่อนให้มา

เอ็ดเวิร์ด :  งั้นเหรอ แล้วเขาไม่ใช้แล้วเหรอ ?

อัลเบิร์ต  :  ครับ...มันเป็น DDR1 แต่เพื่อนผมใช้ DDR2 แล้ว เลยได้มา

เอ็ดเวิร์ด :  อืมม์...เครื่องของนายก็ยังใช้ DDR1 อยู่นี่นา งั้นก็โชดดีไป

อัลเบิร์ต  :  ครับ...เครื่องผมจะได้มีแรมเกิน GB ซะที...เอาล่ะ...จะลองใส่ดูนะครับ

อัลเบิร์ต  :  เอ๋...?

เอ็ดเวิร์ด :  ...?

อัลเบิร์ต  :  ส...ใส่ไม่เข้า...?

เอ็ดเวิร์ด :  ใส่ผิดข้างหรือเปล่า...?

อัลเบิร์ต  :  ลองทั้งสองข้างแล้วนะครับ...ไม่เข้าเลย

เอ็ดเวิร์ด :  รูปการณ์แบบนี้...

อัลเบิร์ต  :  ร...หรือว่า...

(ผมกับคุณเอ็ดเวิร์ดเอาแรมที่จะใส่ออกมาดู....ปรากฎว่า...)

อัลเบิร์ต  :  1.8 โวลท์...

เอ็ดเวิร์ด :  ขั้วเสียบที่ถี่กว่า...

อัลเบิร์ต  :  น...นี่....มัน

เอ็ดเวิร์ด :  ใช่...

เอ็ดเวิร์ด & อัลเบิร์ต :  DDR2

อัลเบิร์ต  :  ผมก็สงสัยอยู่....ลักษณะมันแปลกๆ !

เอ็ดเวิร์ด :  ฮะๆๆๆๆ...นายนี่นะ...

อัลเบิร์ต  :  แหม...ก็ผมดีใจจนลืมสังเกตเลยนี่นา

เอ็ดเวิร์ด :  แล้วนายจะทำยังไงกับมันล่ะ...

อัลเบิร์ต  :  ก็คงต้องเอาไปคืนล่ะครับ...( นึกว่าจะได้แรมเกิน GB แล้วเชียว )

จบดีกว่าเนาะ..